25 nov 2011 - Evi de Jean en haar mannen zijn op tournee met de gloednieuwe voorstelling ‘Melodie van een reiziger’. Een rauwe muziektheatervoorstelling over ouder worden, loslaten en leven geven.

“De voorstelling is grotendeels geput uit mijn eigen ervaringen en de ervaringen van mensen rondom mij. Ik sta momenteel op zo’n interessante en voor veel mensen herkenbare crossroad in het leven. Namelijk moeder worden, dat ik er niet omheen kon hier een voorstelling over te maken. Het verhaal drong zich tijdens het schrijven aan mij op, het moest worden verteld. De grens tussen fictie en werkelijkheid is heel dun. Maar het verhaal is niet één op één mijn leven. Sommige details vergroot je uit, andere laat je weg. Anders wordt het oninteressant en voyeuristisch. Het moet wel boeiend theater zijn. Het stuk is door deze mix persoonlijk en toch universeel. Voor mij is mijn voorstelling geslaagd als publiek na afloop naar me toekomt en zegt dat ze zichzelf herkennen en dat het ze geraakt heeft. Die reactie kreeg ik tot nu toe al vaak. Missie geslaagd.”

Overleven
‘Hoewel de voorstelling een andere muziekstijl en een andere krachtstroom dan mijn vorige shows heeft, is het er zeker een vervolg op. Hoewel ik dit niet bewust gedaan heb. ‘Overleven’, mijn eerste show, ging over opgroeien, je los maken van thuis en over mijn moeder die toen jong overleed. ‘Aarde’, mijn tweede show, ging over de zoektocht naar thuis en het vinden van de liefde. ‘Melodie van een reiziger’ gaat over de volgende levensfase, eentje waar ik nu zelf middenin zit: zelf moeder worden, ouder worden. Over alle veranderingen, verschuivingen, onzekerheden en blijheid die dit met zich meebrengt. Je schuift een plek op in de generatielijn, je bent nu kind en ouder tegelijk. Ouders worden grootouder en ouder. Het ontbreken van mijn eigen moeder en haar jonge sterven spelen nu ook weer een rol. Wat gaf zij aan mij door? Welke genen onbewust? Wordt mijn toekomst anders dan de hare? En wat geef ik door aan mijn kind? Leven en dood, vreugde en verdriet liggen dicht bij elkaar in deze voorstelling. Net als in het leven. Het ene moment hoor ik een bulderende lach uit het publiek, het andere moment is het ademloos stil en hoor ik hier en daar een snif. Je zou eens een avondje in mijn cowboyboots moeten staan, magisch om mee te mogen maken.”

Zwanger
“Ik denk dat, hoe dikker mijn buik wordt, hoe mooier de voorstelling wordt. De voorstelling is best fysiek. Ik spring het decor op en af, dans zelfs eventjes. En ik moet, als ik zing, veel gas geven om de power van mijn drie muzikanten bij te houden. Maar ik heb de show zelf in de hand en ik vertrouw erop dat die kleine smurf in mijn buik wel zal aangeven wanneer die mama vol adrenaline even moet gaan zitten. De voorstelling speelt zich af in een trein dus ik kan altijd even uitbuiken op de treinbanken.”

Nieuwe muzikanten
"Ik heb bewust voor een nieuwe sound gekozen. Ik voelde het afgelopen jaar dat ik als actrice, zangeres en schrijfster enorm gegroeid was. Er borrelde een frisse lading energie in mijn onderbuik. Daar moest ik in duiken. Dat staat niet los van het leven. Je groeit als mens, wordt krachtiger, rijper en rijker. Ik voelde die wisselwerking tussen leven en kunde. Toen kwam ik componist/muzikant Wouter van Bemmel tegen en werd artistiek zo geprikkeld door zijn onconventionele, filmische sound. Zijn muziek dwong mij mijn horizon te verleggen en over grenzen heen te gaan. Dit triggerde een spannende manier van schrijven en van acteren in me. Ook mijn regisseurs Mees en Kasper en filmkunstenaar Coen Bouman daagden me uit te experimenteren met nieuwe, krachtige stijl tot gevolg. Maar nog steeds met die persoonlijke, poëtische touch die mensen van me gewend zijn.”

Mix
“Door de mix van muziekstijlen, de filmprojecties, de drie muzikanten die samen vijftien instrumenten bespelen, de zintuiglijke teksten, de songs en de beweging is ‘Melodie van een reiziger’ een voorstelling geworden die niet in een hokje te stoppen valt. En daar ben ik blij om. Een nieuwe vorm van theater is het. Een bezoeker zei me onlangs na afloop van de voorstelling: ‘Het valt nergens in Nederland mee te vergelijken, het is ‘Evi De Jean’, mensen moeten dit zien.’ Een prachtig compliment.”