01 feb 2012 - De naam van Evi De Jean (1980) duikt overal op. Of het nu een concert op het Amsterdamse Grachtenfestival is , een ode aan de Antwerpse dichter Paul van Ostaijen en de jazz, een musical van Annie MG Schmidt, songs van Johnny Cash of een eigen solovoorstelling … ze maakt er steeds weer iets bijzonders van. Als zangeres, regisseuse, actrice, docent, schrijfster en vertolkster heeft ze in een verbazingwekkend tempo naam weten te maken. Een koffer vol talenten dus. Met de waardering en veelzijdige talenten op zak kon ze zich sinds 2006 met solovoorstellingen toeleggen op het muziektheater. ,,Dat is toch wat ik het liefst doe, verhalen vertellen en daarbij gebruik maken van beelden, taal en muziek.’’ Met de derde solovoorstelling ‘Melodie van een Reiziger’ treden Evi De Jean en haar drie muzikanten zaterdag 3 februari  op bij Podium Reimerswaal in De Meiboom in Krabbendijke. 

‘Melodie van een Reiziger’ is net als de twee voorgaande producties te karakteriseren als autobiografisch muziektheater of zoals ze zelf zegt ‘theater  zoals het leven zelf is’. Haar leven vooral. ,,Het is wel een gekleurde visie. Door dingen  uit te vergroten, maar ook weg te laten, ontstaat er een mix van werkelijkheid en fictie.’’ Iedere voorstelling ontvouwt zich zo als een levensfase met gebeurtenissen die gedachten op scherp zetten en laten springen van zwaar naar luchtig.  

In het debuut ‘Overleven’ uit 2006 draaide het om opgroeien en de dood van haar moeder, in ‘Aarde’ uit 2010 over het ergens thuis voelen. ‘Melodie van een Reiziger’ eerder over het loslaten van thuis en zelf moeder worden. Dat laatste is zeker geen fictie. Evi is zwanger en verwacht in mei een baby.

,,In deze voorstelling maak ik een treinreis van Amsterdam naar Antwerpen, van de plek waar ik nu woon naar de stad waar ik mijn tienerjaren doorbracht. Het idee daarvoor ontstond ongeveer 2 jaar geleden. Aanvankelijk over het dilemma tussen vrijheid en gebondenheid. Dat kreeg een draai toen bleek dat ik zwanger was. Dan gaan andere gevoelens meespelen en krijgen sommige dingen ongemerkt een andere betekenis. Er komen extra lagen in de voorstelling. Uiteindelijk gaat het weer over een levensfase  waarin je terecht komt met alle vragen, twijfels, veranderingen en vreugde die daarbij horen.’’ Ook al is Evi nog maar net dertig jaar, ze kleurt die gebeurtenissen in met een flinke dosis levenservaring, engagement, filosofische wijsheden en humor.  Dat  alles zo dat melancholie, weemoed en luchtigheid in balans blijven …  net als het leven zelf dus.

Voor de muzikale monoloog ‘Nachtegaal’ uit 2011 schreef muzikant, componist en arrangeur Wouter van Bemmel de muziek. ,,Die samenwerking was heel inspirerend. Er bleek een positieve wisselwerking te zijn waardoor je elkaar beïnvloedt en inspireert. Voor ‘Melodie van een Reiziger’ heb ik daarom Wouter gevraagd  voor de muziek. De opzet en de verhaallijn heb ik dan al, maar met het componeren en arrangeren van de muziek ontstaat een organisch proces waarbij alles een plaats krijgt. Vanaf dat moment werk je als team aan de productie.’’

Voor Evi De Jean is iedere voorstelling een creatieve zoektocht. Waar liggen de grenzen en hoe ga je daar over heen. ‘Melodie van een Reiziger’ is wat directer, rauwer en kent een grotere muzikale rijkdom dan de voorgaande voorstellingen. Dat uit zich in de muziek en de teksten die het ritme van de reis bepalen. In diezelfde cadans wisselen in de beeldmontage van Coen Bouman de verschillende landschappen elkaar af en gaat gesproken tekst ongemerkt over in een gezongen lied. Door die mengeling en unieke stijl heeft Evi met al haar talenten haar eigen muziektheater uitgevonden. Dat maakt nieuwsgierig naar haar interpretatie van een volgende levensfase … en die kondigt zich in ‘melodie van een Reiziger in feite al aan.

René de Dreu voor PZC